خانه ابوترابی

خانه ابوترابی

خانه تاریخی ابوترابی

تاریخچه خانه‌ی ابوترابی

در رابطه با خانه‌ی ابوترابی و زمان ساخت آن در منابع و اسناد مختلف، اطلاعاتی وجود ندارد. هرآنچه که در رابطه با تاریخچه این بنا وجود دارد، مربوط به مصاحبه شفاهی با خانواده‌ی آقای ابوترابی و کسبه و همسایگان ایشان می‌باشد.

حاج عباس ابوترابی در سال 1353 تصمیم به عزیمت و زندگی در قزوین، زادگاه مادری خویش را گرفتند. در آن زمان فرزندان ارشد ایشان حاج اکبر و حاج محمد حسین ازدواج کرده و همراه ایشان فقط پسر کوچکترشان حاج حسین و دو فرزند دخترشان به قزوین بازگشتند.

 این خانه، برای ایشان خریداری گشت و از سال 1354 خانواده‌ی محترم ابوترابی در این خانه سکنی گزیدند. مدت اقامت ایشان در این خانه، زیاد به طول نیانجامید و عمر کوتاهی را در برداشت. طبق گفته‌ی پسر ایشان، در سال 1358 این خانه را به قصد زندگی در تهران به دلیل انتخاب در مجلس به عنوان نماینده ترک گفته و به تهران هجرت می‌کنند. ولی خانه همچنان در قزوین باقی مانده و هر از چندگاهی در مناسبت‌ها و اوقاتی که ایشان به قزوین تشریف می‌آوردند در این خانه اقامت داشتند. تا همین اواخر قبل از خریداری شدن توسط شهرداری، در اعیاد غدیر، مردم و آشنایان به زیارت ایشان در این خانه می‌آمدند. با توجه به گفته‌های پسر ایشان، مرحوم ابوترابی بعد از رفتن از قزوین، آمدن و سکونت کردن در این خانه را در اعیاد غدیر و ماه مبارک رمضان بر خود ملزم می‌دانستند.

در همین سال‌های اندک اقامت ایشان در قزوین، این خانه شاهد فعالیت‌های انقلابی و اجتماعی این خاندان بوده است. ایشان با برگزاری انواع جلسات، فعالیت‌های بسیاری را که لازمه‌ی تشکیل یک حکومت اسلامی بود پایه‌ریزی کردند.

 معماری خانه ابوترابی

خانه‌ی ابوترابی در بافت تاریخی قزوین در لبه‌ی خیابان سپه واقع شده است. بنا دارای پلانی مربع-مستطیل شکل و یک طبقه است ابعاد بنا 25 *21.14متر و دارای مساحتی بالغ بر 500­­ متر مربع می‌باشد.

الگوی معماری خانه‌ی ابوترابی، همچون بسیاری از خانه‌های هم دوره‌ی خود،  اواخر قاجار-پهلوی، به صورت دو طرف ساخت (Lشکل) است که از  از دو ورودی، میانسرا در جنوب و فضای کالبدی در شمال و شرق است. امروز تنها یک سردر آن باقی است. ورودی اصلی آن که به نظر 100 سال قدمت دارد، در سمت غرب بنا باقی است که مستقیماً از خیابان به میانسرا راه دارد و این سردر دارای تناسبات کشیده‌ای است که به صورت زیبایی آجرچینی شده است. سردر دوم که همانند الگوی تمام خانه‌های این دوره در غرب قرار داشته و به سمت درون بنا راه داشته است و فرد را به داخل خانه هدایت می‌کرده است. تزئیناتی که در این بنا می‌توان یافت به صورت آجرکاری در بالای ورودی‌ها به بنا و تزئینات چوبی به صورت انواع درها و ارسی و تزئینات گچی اشاره کرد که آثاری از آن باقی مانده است.

بسیاری از تزئینات نیز به دلیل مداخلات صاحبین آن از بین رفته و یا به طور کل تغییر یافته است.